; ;

 

۳ خرداد فتح خرمشهر در عملیات بیت المقدس در تقویم شمسی

عملیات بیت‌المقدس یا الی بیت‌المقدس (معنا: به سوی بیت‌المقدس) یکی از مهمترین و بزرگترین عملیات‌های نیروهای مسلح ایران که با تدبیر سرهنگ علی صیادشیرازی در اعزام اساتید دانشگاه فرماندهی و ستاد (دافوس) به منطقه عملیات و طرح‌ریزی عملیات و استفاده از تجارب آن‌ها و همچنین همکاری بیشتر ارتش و سپاه در جنگ ایران و عراق محسوب می‌شود. نیروهای ایرانی با توان ۱۳۰٬۰۰۰ رزمنده این عملیات در ساعت ۳۰ دقیقه بامداد ۱۰ اردیبهشت ۱۳۶۱ با رمز «یا علی ابن ابی‌طالب» در محور اهواز- خرمشهر- دشت آزادگان، به فرماندهی مشترک سپاه و ارتش و با هدف آزادسازی خرمشهر آغاز کردند. این عملیات سه هفته ادامه داشت. نیروهای عراقی منطقه با هدف آغاز عملیات دفاعی از خرمشهر عقب‌نشینی کردند. در اول خرداد ۱۳۶۱ ارتش عراق پاتک بزرگی را برای پس زدن نیروهای ایرانی شروع نمود. با وجود گستردگی این پاتک نیروهای ایرانی توانستند در مقابل آن مقاومت نمایند و سرانجام در سوم خرداد ۱۳۶۱ نیروهای ایرانی خرمشهر را که در روزهای ابتدای جنگ به اشغال ارتش عراق درآمده بود را آزاد نمودند. در هنگام شکست نیروهای عراقی بیش از ۱۹٬۰۰۰ سرباز عراقی به اسارت نیروهای ایرانی درآمدند. ایرانی‌ها همچنین مقادیر قابل توجهی مهمات و ادوات رزمی را به غنیمت گرفتند.

عملیات الی بیت‌المقدس

رمز عملیات یا علی ابن ابیطالب

آغاز عملیات 10 اردیبهشت سال 1361 تقویم شمسی

پایان عملیات 3 خرداد سال 1361 تقویم شمسی

جبهه جنوبی

مکان عملیات اهواز - خرمشهر - دشت آزادگان

نوع تک گسترده

فرماندهی مشترک

سازمان عمل‌کننده مشترک

انجام عملیات بیت‌المقدس در چهار مرحله برنامه‌ریزی شده بود که هر مرحله در مقایسه با عملیات ثامن الائمه و طریق القدس خود یک عملیات بزرگ به حساب می‌آید. آزادسازی خرمشهر که در پی مرحله چهارم انجام گرفت از مهمترین نتایج این عملیات بود.

منبع: ویکی پدیا

 
 

۲۹ فروردین روز ارتش جمهوری اسلامی ایران در تقویم شمسی

ارتش جمهوری اسلامی ایران که به‌اختصار آجا نیز نامیده می‌شود، پیکرهٔ اصلی نیروهای مسلح ایران را تشکیل می‌دهد. وظیفه‌ی اصلی ارتش، مانند همه‌ی نیروهای مسلح جهان، حفظ تمامیت ارضی و دفاع از کشور در برابر تهاجم نظامی بیگانگان است و فرماندهی آن را امیر سرلشکر سید عبدالرحیم موسوی برعهده دارد.


ارتش جمهوری اسلامی ایران، به‌همراه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران، نیروهای مسلح ایران را تشکیل می‌دهند. ارتش ایران، خود متشکل از چهار نیروی زمینی، هوایی، دریایی و پدافند هوایی است.


اکنون فرماندهی کل ارتش جمهوری اسلامی ایران را سرلشکر سید عبدالرحیم موسوی به‌عهده دارد که پس از سرلشکر عطاءالله صالحی از جانب آیت الله سید علی خامنه‌ای (رهبر ایران و مقام فرماندهی کل قوا) به‌این سِمت منصوب شده‌است. مطابق اصل یکصد و چهل و سوم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، «ارتش جمهوری اسلامی ایران پاسداری از استقلال و تمامیّت ارضی و نظام جمهوری اسلامی کشور را بر عهده دارد.» و طبق اصل یکصد و چهل و چهارم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، «ارتش جمهوری اسلامی ایران باید ارتشی اسلامی باشد که ارتشی مکتبی و مردمی است و باید افرادی شایسته را به خدمت بپذیرد که به اهداف انقلاب اسلامی مؤمن و در راه تحقق آن فداکار باشد.»


منبع: ویکی پدیا

 
 

7 آوریل، روز جهانی بهداشت در تقویم میلادی

در ۷ آوریل سال ۱۹۴۸ میلادی در نیویورک، نخستین اساسنامه کنفرانس بین‌المللی بهداشت از سوی سازمان بهداشت جهانی تدوین گردید. در ژوئن ۱۹۴۸ میلادی، نخستین مجمع عمومی سازمان بهداشت جهانی با حضور نمایندگان بیش از ۶۱ کشور جهان در ژنو تشکیل شد و ۷ آوریل در تقویم میلادی را به نام روز بهداشت نام‌گذاری کردند.


با این تصمیم از سال ۱۹۵۰ میلادی به بعد در روز ۷ آوریل تقویم میلادی هر سال، برگزاری جشن بزرگداشت این روز به جریان افتاد. مراسم روز جهانی بهداشت، سالانه به عنوان فرصتی به منظور جلب توجه جهان به موضوع بهداشت جهانی است و سازمان بهداشت جهانی و کشورهای جهان رویدادهای بین‌المللی، منطقه‌ای و محلی را در چنین روزی بررسی می‌کنند.


دولت‌ها و سازمان‌های غیردولتی مختلف به روز جهانی بهداشت، منافع و دستاوردهای آن برای بهداشت عمومی اذعان دارند. آن‌ها فعالیت‌های مربوطه مانند شورای جهانی بهداشت را ساماندهی کرده و حمایتشان را از آن‌ها در رسانه‌ها اعلام می‌کنند.


روز جهانی بهداشت همراه با روز جهانی سل، هفته جهانی ایمن‌سازی، روز جهانی مالاریا، روز جهانی علیه توتون و تنباکو، روز جهانی ایدز، روز جهانی اهدای خون، و روز جهانی هپاتیت، یکی از هشت کمپین رسمی سازمان بهداشت جهانی WHO است.


سازمان بهداشت جهانی همه ساله در روز جهانی بهداشت با هدف افزایش توجه و آگاهی عموم مردم و تمرکز اقدامات و فعالیت‌ها یکی از موضوعات مبتلا به جوامع را انتخاب می‌کند و به آن می‌پردازد. این سازمان برای سال ۲۰۱۷ میلادی موضوع افسردگی را انتخاب کرده است. شعار سال ۲۰۱۷ میلادی روز جهانی بهداشت: افسردگی (بیایید صحبت کنیم) بوده است. هدف سازمان بهداشت جهانی این است که از این طریق توجه همگان را بیش از پیش به «افسردگی» به عنوان بیماری قرن حاضر جلب نماید.


روز ۲۰ فروردین ۱۳۹۶ در تقویم شمسی علی اکبر سیاری معاون وزارت بهداشت ایران در همایش روز جهانی بهداشت در تهران گفت: «شش میلیون و ۴۰۰ هزار نفر در کشور به بیماری افسردگی مبتلا هستند که از این آمار حدود ۱۲٫۷ درصد در محدوده سنی ۱۴ تا ۶۴ سال قرار دارند. از این گروه سنی ۲٫۲درصد به افسردگی شدید دچار هستند.


وی افزود: «آسیب‌های اجتماعی در جامعه رو به افزایش است. هم‌اکنون بیکاری، طلاق، اعتیاد و فقر زیربنا و زمینه‌ساز افسردگی هستند و ما باید به این زیربناها بپردازیم. بعضی قشرها همچون سالمندان و نوجوانان و جوانان در بحث افسردگی آسیب‌پذیرتر هستند».


منبع: ویکی پدیا

 
 

۱۴ مارس زادروز آلبرت اینشتین (انیشتن)

آلبرت اینشتین (به آلمانی: Albert Einstein) (زاده ۱۴ مارس ۱۸۷۹ - درگذشته ۱۸ آوریل ۱۹۵۵ در تقویم میلادی) (به آلمانی آینشتاین و انگلیسی آینستاین و به فارسی انیشتن یا انیشتین) فیزیک‌دان نظری یهودی الاصل آلمانی بود. او بیشتر به خاطر نظریّه نسبیت و به ویژه برای هم‌ارزی جرم و انرژی (E=mc۲) (که از آشناترین رابطه‌ها در فیزیک بین غیرفیزیک‌دان‌هاست) شهرت دارد. علاوه بر این، او در بسط تئوری کوانتوم و مکانیک آماری سهم عمده‌ای داشت. اینشتین جایزه نوبل فیزیک را در سال ۱۹۲۱ میلادی برای خدماتش به فیزیک نظری و به خصوص به خاطر کشف قانون اثر فوتوالکتریک دریافت کرد. او به دلیل تأثیرات چشمگیرش، به عنوان یکی از بزرگ‌ترین فیزیک دانانی شناخته می‌شود که به این جهان پا گذاشته‌اند. در فرهنگ عامه، نام «اینشتین» مترادف هوش زیاد و نابغه شده‌است.


کار

پس از فارغ‌التحصیل شدن از دانشگاه، اینشتین نتوانست شغلی دانشگاهی پیدا کند. برخی از مورخان گرایش‌های ضدیهودی را در ناکامی اینشتین در پیدا کردن شغل دخیل می‌دانند. پدر یکی از همکلاسی‌هایش به او کمک کرد تا در یکی از دفاتر ثبت اختراع در سوئیس در سال ۱۹۰۲ میلادی استخدام شود. پس از انتشار نظریه نسبیت خاص(۱۹۰۵ میلادی) و نظریه نسبیت عام (۱۹۱۵ میلادی)، اینشتین به شهرت و اعتبار دست یافت و در دانشگاه‌های متعددی به تدریس و تحقیق پرداخت. اینشتین تا سال ۱۹۳۲ میلادی مدیر انستیتوی فیزیک کایزر ویلهلم برلین آلمان و استاد یکی از دانشگاه‌های برلین (Humboldt University of Berlin) بود. در این سال او ابتدا چندین ماه در دانشگاه پرینستون به سر برد و سپس به دلیل قدرت‌گیری نازی‌ها در سال ۱۹۳۳ میلادی، تصمیم گرفت که به آلمان برنگردد. در سال ۱۹۳۳ میلادی او شغلی در مؤسسه مطالعات پیشرفته پرینستون بدست آورد و در حدود ۱۹۳۵ تصمیم گرفت که به‌طور دراز مدت در آمریکا بماند.


اینشتین و بمب اتمی

در سال ۱۹۳۹میلادی گروهی از فیزیک‌دان‌های مجارستانی از جمله لئو زیلارد که به آمریکا مهاجرت کرده بود، به دولت ایالات متحده آمریکا در مورد برنامه نازی‌ها در مورد بمب اتمی هشدار دادند، اما سخنان آن‌ها مورد توجه قرار نگرفت. در تابستان سال ۱۹۳۹ میلادی و چند ماه پیش از جنگ جهانی دوم، زیلارد نامه‌ای برای روزولت، رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده تهیه کرد و از اینشتین خواست که نامه را امضاء کند. زیلارد نسبتاً گمنام بود، اما اینشتین به واسطه نظریه‌های نسبیت و جایزه نوبل، شخص مشهوری به‌شمار می‌رفت. آن‌ها در این نامه از او توجه به این مسئله را درخواست نمودند. در این نامه، همچنین از روزولت خواسته شده بود تا به پژوهش در زمینهٔ انرژی هسته‌ای و واکنش‌زنجیره‌ای اهمیت بیشتری داده شود. این نامه را نقطه شروع پروژه منهتن برای ساخت بمب اتمی می‌دانند.

اینشتین، یک سال قبل از مرگش به دوست قدیمی‌اش لینوس پاولینگ گفت "من یک اشتباه بزرگ در زندگی مرتکب شدم؛ وقتی نامه‌ای را که ساخت بمب اتمی را به روزولت توصیه می‌کرد امضا کردم. اما یک دلیل برای این کار وجود داشت؛ خطر ساخت این بمب توسط آلمانی‌ها …"

به واسطه فعالیت‌های صلح‌جویانه سابق اینشتین، گرایش‌های چپ‌گرانه وی، و همچنین گزارش‌های مغرضانه و بی‌پایه‌ای که اف‌بی‌آی در مورد ارتباط اینشتین با شوروی دریافت کرده بود، از شرکت او در پروژه منهتن جلوگیری شد.


منبع: ویکی پدیا

 
 

روز مادر در میان ملل دیگر

كشورهایی چون تركیه، دانمارک، فنلاند، ایتالیا، استرالیا و بلژیک روز مادر را در دومین یكشنبه ماه مه جشن می‌گیرند. در نروژ دومین یكشنبه ماه فوریه و در سوئد و فرانسه نیز آخرین یكشنبه ماه مه، روز مادر، جشن گرفته می‌شود. مردم فرانسه روز مادر را همچون جشن تولد برگزار می‌كنند. تمام خانواده دور هم جمع می‌شوند و با یک وعده غذای ویژه و كیک، روز مادر را جشن می‌گیرند. بعضی از كشورها روز مادر را در فصل بهار برگزار می‌كنند.


در لبنان در اولین روز بهار و در ژاپن دومین یكشنبه ماه مه (تقویم میلادی) با برگزاری نمایشگاه نقاشی از مادران تجلیل می‌شود. كودكان شش تا چهارده سال با كشیدن نقاشی درباره مادرانشان از آن‌ها در روز مادر قدردانی می‌كنند. هر چهار سال یک بار نیز نقاشی‌های برگزیده در نمایشگاهی به نام «مادر من» به نمایش گذاشته می‌شود.


تاریخچه روز مادر در یونان به گذشته خیلی دور بر می‌گردد. ۲۵ سال قبل از ظهور عیسی مسیح (ع)، الهه‌های یونانی وجود داشتند كه برای آن‌ها نوعی جشن مادر برگزار می‌شد.


مردم هنگ كنگ، پاكستان، قطر، عربستان سعودی و امارات متحده‌ی عربی روز مادر را در ماه مه جشن می‌گیرند. مردم این كشورها كه عموماً مسلمان اند، در روز مادر به دیدن مادران خود می روند و با در دست داشتن هدایایی چون گل، كیك، اشیای زینتی و قیمتی از ایشان قدردانی می‌كنند.


در آرژانتین و هندوستان مراسم روز مادر در ماه اكتبر میلادی برگزار می‌شود. مردم آرژانتین در دومین یكشنبه این ماه از مادران قدردانی می‌كنند؛ اما هندوها ده روز را برای روز مادر جشن می‌گیرند. این فستیوال بر اساس نام دورگا پوجا (Durga Puja) «زن و مادر قدیسه هندو» «دورگا» نامگذاری شده است. بنا بر افسانه‌ای، این مادر الهی ده دست دارد و در هر دست اسلحه‌ای برای از بین بردن اهریمن (شیطان).


در پرتقال و اسپانیا روز مادر ارتباط نزدیكی با كلیسا دارد. در هشتم دسامبر، این مردم نه تنها از مادران قدردانی می‌كنند ، بلكه مراسم شكرگذاری برای مریم مقدس، مادر حضرت عیسی (ع) را نیز به جا می‌آورند.


عده‌ای از مردم یوگسلاوی سابق هم در ماه دسامبر یک روز را به نام «ماتریس» جشن می‌گرفتند. دو هفته بعد از كریسمس دختران و پسران جوان در سكوت و آرامش كامل دست و پای مادر خود را در حالی كه خواب بود، می‌بستند و مادر زمانی كه بیدار می‌شد با دادن هدایای كوچكی كه در زیر بالش خود مخفی كرده بود خود را آزاد می‌كرد.


اگر چه هر كشوری با فرهنگ خاص خود برای انتخاب روز مادر سمبل و دلیلی دارد. اما آنچه اهمیت دارد قدردانی و تشكر از مقام مادر است؛ و این مراسم بهانه‌ای است تا توجه بیشتری به مادران داشته باشیم و به آن‌ها ثابت كنیم كه چقدر دوستشان داریم.


منبع: بیتوته